Działania zapobiegawcze to obowiązek

Zgodnie z Załącznikiem 1 do Dyrektywy 2014/34/UE, producent musi sklasyfikować w grupy i kategorie urządzenia, które mogą spowodować zapłon (tzw. źródła zapłonu), i wyniku tego spowodować wybuch. Jednostka notyfikująca musi przeprowadzić dla takich urządzeń badanie zgodności z zabezpieczeniem przeciwwybuchowym oraz certyfikację. Jeśli urządzenie spełnia wymagania w odniesieniu do badania typu, wówczas wydanie świadectwa zgodności jest podstawą do przyznania oznakowania CE. Do urządzenia musi być dołączona instrukcja obsługi, w której zostanie określony sposób użytkowania zgodny z przeznaczeniem.

Aby nie powstała atmosfera wybuchowa, wybierane są niepalne zamienniki lub substancje o wysokiej temperaturze zapłonu. Jeśli z różnych powodów nie jest to możliwe, należy skupić się na innych działaniach zaradczych. Przede wszystkim zobojętnianie. Wykorzystuje się tutaj tą właściwość, że atmosfera wybuchowa powstaje dopiero przy wystąpieniu odpowiednich proporcji substancji palnej do tlenu.

Celem takich działań zapobiegawczych jest niedopuszczenie do zapłonu niebezpiecznej atmosfery wybuchowej, jeżeli nie można uniknąć jej powstania. Dlatego obszary na terenie zakładu muszą być podzielone na strefy zagrożenia, w zależności od częstotliwości i czasu występowania tam atmosfer wybuchowych. Określają one, czy w danej strefie zagrożenia dozwolone jest stosowanie źródeł zapłonu, czy też nie. Tutaj znajdziesz przegląd źródeł zapłonu.

Niedopuszczenie do powstania niebezpiecznej atmosfery i wykluczenie zapłonu środków eksploatacyjnych nie zawsze są możliwe. Należy wówczas stosować dodatkowe działania, aby zredukować skutki eksplozji do bezpiecznego poziomu. Do działań zapobiegawczych, podejmowanych w ramach konstrukcyjnych środków ochrony przeciwwybuchowej, należą poza obudowami odpornymi na oddziaływanie ciśnienia lub wstrząsów, również urządzenia odciążające wybuch i wyrównujące ciśnienie. Do działań tych zalicza się także tłumienie wybuchu urządzeniami gaśniczymi.