Złącza z dźwignią do PCB w dążeniu do miniaturyzacji

• intuicyjne:

• prosta obsługa za pomocą dźwigni, bez użycia narzędzi

• bezpieczne:

  jednoznaczne położenie dźwigni (otwarta/zamknięta)

• beznarzędziowe:

  większa wygoda i niezawodność podczas realizacji oprzewodowania

Obecnie zarówno sygnały sterujące, jak i zasilanie umieszcza się razem na jednej płytce drukowanej. Wynikające z tego zagęszczenie mocy zmienia wymagania dotyczące techniki połączeń.

Prawie każdy z nas mógł zaobserwować to na przykładzie własnego komputera. Urządzenia te z biegiem lat stały się coraz mniejsze. Jeszcze nie tak dawno domowy komputer PC znajdował się w obudowie Big Tower, która miała ponad 60 cm wysokości. Wraz z upływem czasu sprzęt się zmniejszył i dziś mieści się w obudowach wielkości notatnika, które można wygodnie wsunąć nawet do kieszeni.

Podobna sytuacja ma miejsce w przypadku układów elektronicznych maszyn i urządzeń przemysłowych, które również stale ulegają miniaturyzacji. Weźmy na przykład sterowanie silnikiem: tam, gdzie kiedyś potrzebne były zajmujące dużo miejsca układy stycznikowo-przekaźnikowe, dziś silnik, przekładnia i falownik tworzą zwartą, inteligentną i wydajną jednostkę.

Rozwój ten dotyczy również elektroniki stosowanej w napędach i falownikach. Separowanie sygnałów sterujących oraz coraz mniejsza przestrzeń montażowa płytek drukowanych sprawiają, że elementy są coraz bliżej siebie – przy tej samej lub nawet rosnącej mocy wyjściowej. Ma to wpływ na konstrukcję obwodów drukowanych, a tym samym na technologię połączeń.

Obecnie złącza i wielowtyki do PCB muszą mieć kompaktowe wymiary i niezawodnie przewodzić prądy o dużych wartościach. Muszą sprostać wysokim wymaganiom, na przykład wibracjom i wahaniom temperatury, a przy tym zapewnić niezawodne połączenie oprzewodowania z płytką drukowaną. Jednocześnie konstruktorzy elektroniki muszą zwracać uwagę na koszty. W przypadku techniki łączeniowej oznacza to, że choć cena odgrywa ważną rolę, to komponenty muszą również przekonywać swoją konstrukcją i funkcjonalnością, aby zagwarantować elastyczność projektu obwodu drukowanego i uprościć użytkowanie.

W ograniczonych przestrzeniach ważnym czynnikiem zapewniającym najkrótszy możliwy czas montażu jest szybkość podłączania przewodów. Projektanci, którzy wybiorą wielowtyki lub złącza WAGO do PCB, korzystają z możliwości bezpośredniego podłączania przewodów jednodrutowych i linkowych z tulejkami. Umożliwia to wykonanie oprzewodowania w ciągu kilku sekund.

W przypadku gdy poszczególne podzespoły są przygotowane przez producenta w celu ich późniejszego podłączania na obiektach, kluczowe znaczenie ma wygodna i przejrzysta obsługa punktów przyłączenia. Aby sprostać tym wymaganiom, WAGO wprowadziło na rynek serie 2601, 2604, 2606 i 2616 złącz do PCB oraz serie 2734, 2231, 2721, 831 i 832 wielowtyków do PCB. Produkty z tych serii cechują się kompaktowymi wymiarami, wysoką obciążalnością prądową oraz intuicyjną i beznarzędziową obsługą za pomocą dźwigni. Ze względu na łatwość obsługi i możliwość jednoznacznego określenia pozycji blokady (otwarta/zamknięta) dźwignia jest szczególnie wygodna w użytkowaniu.

Prosta w obsłudze dźwignia jest wielką zaletą, zwłaszcza podczas zamykania zacisku. Siła otwartej sprężyny powoduje, że dźwignię można łatwo zamknąć, nawet przy użyciu niewielkiej siły. Ta inteligentna konstrukcja zapewnia zawsze pewne połączenie punktu zacisku i praktycznie eliminuje błędy wynikające z niewłaściwego użytkowania.

Projektanci obwodów nie chcą dostosowywać się do techniki połączeń, ale wolą raczej zintegrować ją w możliwie prosty i ekonomiczny sposób po zrealizowaniu głównej funkcji płytki drukowanej. Oznacza to, że komponenty do techniki połączeń muszą być dopasowane do całości projektu w elastyczny sposób. Złącza WAGO do PCB umożliwiają poziome lub pionowe podejście przewodem względem płytki drukowanej.